صدای پای خداحافظیت

کم کمک پیچید در گوشم

آخ

عجب گوش خراش

کاش کر بودم و نمیشنیدم

عجب دلخراش

کاش سنگ بودم و نمیفهمیدم

...اما

۸۷/۶/۳۱

از گذر زمان دلگيرم.نمي خوام اين روزهاي نه چندان خوب تموم بشن.چون در گذر زمان اين روزها بد ميشن.

دلگيرم.دلتنگم.از خيلي چيزها دلگيرم و دلتنگ.كاش مي شد برگشت به خيلي عقب ها.اونوقت شايد كه اين چنين نميشد. شايد از گذر نمي ترسيدم. افسوس كه نميشه. تسليم ميشم و هيچ نميگم و نظاره گر ميشم فقط و فقط. شايد كه  فرشته ها ببرن حرفو پيش خدا...

صداي نشنيده ات رو بيشتر از حرفات دوست دارم

چون آرومم مي كنه

پس بي صدا صدام كن

كه بي قرارم...

خواستم بگم

دددد..ووو....سسس...تتت دارم

دوباره صدام قطع و وصل شد

خودكار

تو كه رووني

بي قطع و وصلي واسش بنویس

دوسش دارم

قلبم را شکستم

     تا شاید به بهانه ی نوشتن یادگاری روی گچش

                                                                    .... بیایی

۸۷/۶/۱۱

بهانه

       اره اي بود

                      كه ناخواسته به دستش دادم

  و او خواسته

                      بند نازك شده ي دوستي مان را

                                                                    پاره كرد...

۸۷/۶/۸